WNĘTRZA I MEBLE W STAROŻYTNOŚCI

Kultura mieszkania, jaka mogłaby odpowiadać wyobrażeniom współczesnego człowieka, zrodziła się w III tysiącleciu p.n.e. wraz z powstaniem pierwszych miejskich osiedli Sumerów i Egipcjan. W Europie panowały jeszcze wtedy stosunki wspólnoty pierwotnej.

W czasie, gdy powstawały potężne piramidy, kosztowne grobowce królów, większość rzemieślników i niewolników mieszkała w niskich chatach o płaskim dachu, głównie jednoizbowych. Składały się one przeważnie z sieni, dużego pomieszczenia mieszkalnego, sypialni i kuchni. W miastach te skromne domostwa sąsiadowały z bogatszymi domami urzędników państwowych i kupców. Te ostanie różniły się wielkością i typem , przybierając formy od małej świątyni z portykiem po kilkupiętrowy dom, z co najmniej siedemdziesięcioma pokojami.

Niestety o wyglądzie wnętrz z tego okresu niewiele wiadomo, gdyż podstawowym materiałem budowlanym była suszona cegła, materiał bardzo kruchy.

Znajomość mebli egipskich czerpiemy z dwóch źródeł: malowideł ściennych i autentycznych mebli pochodzących z grobowców. Świadczą one o wysokim poziomie wykonawstwa i bardzo wyrafinowanym smaku ludzi, do których należały.

W okresie tym dużą  wagę zwracano już na funkcjonalność mebli. Krzesła i łoża dostosowane były do proporcji człowieka, krzesła miały wygięte oparcia i wklęsłe deski siedzeniowe.

Egipcjanie wytwarzali cały szereg typów mebli.

Krzesło jako mebel służący do siedzenia powstało w Egipcie i miało formę krzesła składanego, taboretu lub krzesła z oparciem. Egipcjanie podnieśli również legowisko z zimnej, brudnej podłogi i wykształcili pierwszą formę łoża.

Łoże składało się z prostokątnej, drewnianej ramy i naciągniętych na nią skórzanych rzemieni lub sznurów. Łoża różniły się od krzeseł właściwie tylko rozmiarami.

Pozostałe meble w egipskim mieszkaniu były mniej ważne. Stoły i stojaki zeszły na dalszy plan. Znano 3 typy stołów: stół do pracy, stół jadalny i coś w rodzaju kredensu. Ważnym meblem w Egipcie była także skrzynia.

Elementy ornamentyki zdobiącej meble mają zawsze znaczenie symboliczne, np. uskrzydlona tarcza słoneczna, skarabeusz, wąż, sęp, lotos, palma, papirus.

Wyobraźcie sobie, ze Egipcjanie znali już prymitywną technologię fornirowania mebli. Pokrywali tańsze drewno wewnętrzne płytami z drewna szlachetniejszego. Szczególnie bogato zdobione meble posiadają dekoracje z kości słoniowej, masy perłowej, czy wykładzinę ze złota.

Egipcjanie lubili kolory zdecydowane. Używano pigmentów w podstawowych kolorach (czerwień, żółcień, błękit), a także pigmentu zielonego, białego i czarnego. Sufity malowano często na kolor ciemnoniebieski, podłogi były często zielone.

 

Przykłady mebli egipskich

577px-Examples_of_Egyptian_Furniture_in_the_British_Museum

EGIPT-Tut-Tron

EGIPT-Tut-Tron-2

Bibliografia:

John Pile „Historia wnętrz”

Gyula Kaesz „Meble stylowe”

Sigrid Hinz „Wnętrza mieszkalne i meble”

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.